กลิ้ง…งับ งับ 4: เมื่อสัตว์ประหลาดขนปุกปุยขึ้นยานอวกาศ ความเฟอะฟะไร้ขอบเขต

เมื่อสัตว์ประหลาดขนฟูที่พร้อมจะกัดทุกสิ่งที่ขวางหน้า ถูกส่งขึ้นไปบนยานอวกาศพร้อมกับเจ้าหน้าที่อวกาศมือใหม่ คุณก็จะได้อะไรบางอย่างที่ทั้งตลกและสยองในเวลาเดียวกัน กลิ้ง…งับ งับ 4 (Critters 4) กลับมาอีกครั้งในปี 1992 กับความป่วนที่ข้ามยุคข้ามสมัย คราวนี้ Charlie McFadden ผู้เฟอะฟะตลอดกาล ถูกแช่แข็งพร้อมกับไข่ Critters และตื่นขึ้นมาในศตวรรษที่ 22 บนยานอวกาศที่มีนักล่าค่าหัวและลูกเรือสุดติงต๊องอีกมากมาย

เนื้อเรื่องย่อ (ไม่สปอยล์ตอนจบ)

หนังเริ่มต้นที่ Charlie McFadden ได้รับภารกิจให้เก็บไข่ Critters ที่เหลือเพื่อนำไปศึกษา โดยใช้แคปซูลแช่แข็ง แต่ด้วยความเฟอะฟะประจำตัว เขากลับถูกแช่แข็งไปพร้อมกับไข่จนได้ เวลาผ่านไปหลายสิบปี แคปซูลของ Charlie ถูกค้นพบโดยยานสำรวจลำหนึ่ง ลูกเรือบนยานนำแคปซูลขึ้นมาโดยไม่รู้ว่าภายในมีสัตว์ประหลาดที่พร้อมจะขยายพันธุ์และกินทุกอย่าง รวมถึงมีนักล่ารับจ้างมือใหม่ที่ติงต๊องไม่แพ้กันอีกหนึ่งคน

งานการแสดงและตัวละคร

Don Keith Opper กลับมารับบท Charlie อีกครั้ง ด้วยความสามารถที่ทำให้ตัวละครเฟอะฟะของเขาดูน่ารักและน่าเอ็นดู แม้จะซ้ำซากแต่ก็ยังคงความตลกได้ดี Paul Whitthorne รับบท Ethan กัปตันยานที่จริงจังเกินเหตุ ขณะที่ Angela Bassett ในบท Fran และ Anders Hove ในบท Rick ก็ช่วยเพิ่มสีสันให้กับทีมลูกเรือ อย่างไรก็ตาม Brad Dourif ในบท Al Bert กลับดูไม่โดดเด่นเท่าที่ควร บทบาทของเขาดูเหมือนถูกตัดทอนจนเหลือเพียงตัวประกอบตลกที่ไม่จำเป็น

งานกำกับ ภาพ และดนตรี

ภาคนี้เปลี่ยนผู้กำกับเป็น Stephen Herek (ผู้กำกับภาคแรก) ที่กลับมาคุมบังเหียนอีกครั้ง แต่ก็ยังไม่สามารถกู้ความสนุกของหนังได้เท่าภาคแรก งานภาพในยานอวกาศดูมืดและจำกัดพื้นที่ ทำให้การเคลื่อนไหวของ Critters ดูไม่ลื่นไหลเท่าที่ควร ดนตรีประกอบโดย David C. Williams ยังคงให้อารมณ์ตื่นเต้นแบบ Sci-Fi ทั่วไป แต่ไม่มีธีมที่จดจำได้โดดเด่น

บทวิเคราะห์จากกองบรรณาธิการ

กลิ้ง…งับ งับ 4 เป็นตัวอย่างของหนังที่พยายามขยายจักรวาลของตัวเองแต่กลับติดหล่มอยู่กับสูตรสำเร็จเดิม การย้ายฉากจากบ้านในชนบทมาสู่ยานอวกาศน่าจะสร้างความสดใหม่ แต่กลับทำให้เสน่ห์ของ Critters ที่เคยวิ่งไล่กัดผู้คนในพื้นที่แคบหายไป หนังยังคงไว้ซึ่งความตลกแบบ slapstick และความสยองแบบเบาสมอง แต่การดำเนินเรื่องช้าและบทสนทนาที่ไม่สมเหตุสมผลทำให้หนังดูยืดเยื้อ แฟนพันธุ์แท้อาจสนุกกับความไร้สาระ แต่สำหรับผู้ชมทั่วไปอาจรู้สึกว่าหนังไม่ได้พัฒนาจากภาคก่อนเลย

สรุป

เหมาะสำหรับแฟนพันธุ์แท้ของซีรีส์ที่อยากเห็น Charlie ในสถานการณ์ใหม่ๆ แต่ถ้าคุณไม่ใช่แฟนหรือคาดหวังความสนุกแบบ Critters ภาคแรก อาจผิดหวังกับความซ้ำซากและบทที่ยืดเยื้อ